En zor yolculuklar insanın kendine yaptığı yolculuklardır.. Bazılarının dönüş yolu yoktur.kendi ruhunda mülteci olursun.. İnsanın yenilgileri, hataları ,mışları keskeleridir gerçek çünkü bunlar sonrası teksindir, senindir.hepsinin altında senin adın vardır,kısacası sensindir .Ama galibiyetler zaferler öylemi hep bir müşterek oluverir yanı başında biz olursun ben olamazsın.. Senden önce ,onsa insan sıradadır ki topyekûnu kendine maletmek için, susarsın, anlamazsın çünkü sen kendince kahramansın...30 lu yaslar ve kadınlar; Önce insan sonra kadın en sonda anne olursun. Ummamayı, beklememeyi sorgulamayı öğrenirsin.. Kendinle yüzleşirsin artık o bu neder dönemi bitmiş, ben neredeyim nasılım ve ne istiyorum donemi başlamıştır. İçsel yolculuklar yapmaya, törpülenmeye
ve hep bir geç kalmışlık dürtüsüyle koşmaya..
